In een regie van Marc fransen speelt het bananentejater in januari 2011 "Mijn onnozel broereke" van John Van Eerd
Het eerste Bananenstuk van 2011 is een Antwerpse bewerking van ‘Dubbel Op’ van John Van Eerd. Van Eerd is vooral bekend om zijn meestal zelfgeschreven stukken in de kluchtige traditie van het Theater van de Lach.
Het verhaal is heel eenvoudig: een louche plastisch chirurg steelt in een Zwitserse kliniek een wondermiddeltje, dat echter nog niet voldoende is getest. Hij probeert het in zijn Antwerpse kliniek alvast uit op een patiënte, wat desastreuze gevolgen heeft: de patiënte overlijdt. Paniek alom en dus wordt besloten om de schuld af te wentelen op de onnozele en domme tweelingbroer van de chirurg.
Hoe hilarisch de misverstanden dan worden, daarvoor moet u komen kijken naar de voorstellingen in januari 2011. Lachen gegarandeerd met de cast van het Bananentejater die deze dolkomische klucht gestalte geeft. De regie en de hertaling van het stuk is in handen van Marc Fransen die zijn vertrouwde stek in Arsnoevoo even verlaat voor een gastregie bij de Bananenvrienden.
Beminde parochianen,...
In een regie van Gerd Le Duc speelde het bananentejater in juni 2010
"Beminde parochianen" van Gerd Le Duc
De pastoor in een gezellige dorpsgemeenschap is stervende. Vanuit zijn ziekbed blikt hij, door middel van flashbacks, terug op de laatste maanden van zijn leven. Zijn leven tussen zijn vrienden in hun stamcafé ‘Onder den toren’. In het café vinden we allemaal mensen van vlees en bloed terug. Allen zeer herkenbaar doch totaal verschillend.Allemaal met hun zorgen, hun gewoontes, hun humor of het gebrek eraan en hun verschillende kijk op het leven. De tegenstellingen tussen mannen en vrouwen komen in dit stuk ruimschoots aan bod. Net zoals de liefde en vriendschap tussen mensen.
Dit toneelstuk is een fragmentarische voorstelling van hoe het er aan toe gaat in een typisch Vlaams volkscafé op verschillende tijdstippen, in verschillende omstandigheden.
Je krijgt een sfeerstuk te zien, waarbij je toeschouwer bent in een café waar zich heel wat situaties en woordenwisselingen voordoen. Herkenbare taferelen die je precies zelf al eens meegemaakt hebt, of minstens toch kent ‘van horen zeggen...’
Het gegeven van de stervende pastoor zorgt voor de nodige ontroerende momenten. Maar toch is het stuk vooral overgoten met héél veel humor. Door de totaal verschillende karakters van de personages is deze zeer divers: van kinderlijk tot cynisch, van hilarisch tot gelaagd…
